Łaźnie parowe Petrovský

Parné kúpele Petrovský, Sládkovičova ulica č. 9Ulica Sládkovičova nr 9

Pierwotnie na miejscu dzisiejszego domu znajdowały się dwa osobne domy z numerami 99 i 100. Domy te stały na ówczesnej ul. Dolnej – Platea inferior. Nazwa była związana z orientacją ulicy skierowanej w stronę Bramy dolnej (Dolná brána), broniącej wstępu do miasta od dzisiejszej ul. Hurbanovej. W latach 1900-18 ulica nosiła nazwę Szécsényi utca – ul. Sečéniho, ale od lutego 1919 r. aż po dzień dzisiejszy nosi nazwę imienia Andreja Sládkoviča, ważnego poety słowackiego. Dom pod nr 99 należał do Jána Ondruša, w 1849 r. miał 3 mieszkańców, był parterowy i posiadał wielu właścicieli. Następnie w 1921 r. kupił go Ľudovít Petrovský wraz z żoną Ruženą z domu Veselá, za stosunkowo wysoką cenę 200 tysięcy koron. Drugi dom pod numerem 100 pierwotnie należał do Ignáca Hrabovca, następnie Anny Fischer i mieszkało tu w dwóch pokojach z kuchnią i komórką 6 mieszkańców. Petrovský kupił dom w 1907 r. za 10 tysięcy koron. Na miejscu tych domów w 1924 r. został postawiony nowy budynek mieszczący łaźnie parowe i część mieszkalną. Dlatego starsi mieszkańcy Żyliny znają ten trzypiętrowy budynek jako Łaźnie parowe nazwane imieniem swojego oryginalnego właściciela Ľudovíta Petrovskiego.

Stałym gościom oferowano tutaj kąpiele kwaso-węglowe, kąpiele parowe i w wannie, masaże, pedicure i usługi fryzjerskie. Budynek w stylu secesyjnym został wybudowany w 1924 r. i w tym czasie była to jedna z nielicznych poza Bratysławą łaźni publicznych. Później firma Petrovský a syn wybudowała również parterowy budynek pralni chemicznej Továreň na pranie a chemické čistenie. Po śmierci fundatora w 1945 r. dom odziedziczyły dzieci Ladislav, Anton i Ľudovít oraz mieszkała tu ich matka. Łaźnię i pralnię po 1945 r. przejęło państwo czechosłowackie i od 1950 r. miały tu swoją siedzibę Miejskie Usługi Komunalne. Instytucja ta prowadziła w dalszym ciągu łaźnie parowe, ale jakość usług stopniowo spadała. W latach 1959 i 1960 dom przejęło państwo i oddało pod zarząd usługom komunalnym. Po remoncie dom został sprzedany. W wyniku kompletnej przebudowy w 1995 r., wnętrza zostały dostosowane do nowych funkcji – parter obiektu na potrzeby banku, a pozostałe piętra na powierzchnie biurowe. Obecnie jest siedzibą żylińskiego oddziału Banku ÖTP.

Źródło: Mgr. Jozef Moravčík, Mgr. Peter Štanský

Pamiątkę można zwiedzać
wnętrze
eksterier podczas zwiedzania organizowanego przez TIK ( Turistická Informačná Kancelária – Turystyczne Biuro Informacyjne ) miasta Żylina.

Położenie pamiątki na mapie: B4

Fotogaleria

Do ściągnięcia

TIK na Facebooku

SZUKAJ POŁĄCZENIA

Przez
Dodaj przejścia

ŽILINA VIRTUÁLNE

ŽILINA VIRTUÁLNE

POČASIE

ŽILINA