Historia miasta (strona 2)

20. wiek - kontynuacja

1961 1. stycznia powstał w Żylinie nowy Zakład dystrybucji energetyki „Stredoslovenské energeticke závody”, który nawiązywał do bogatych dziejów tej gałęzi przemysłu w mieście. Już w roku 1893 był założony żyliński zakład elektryczny Helios. Później była w Żylinie utworzona „Účastinná spoločnosť Spojené elektrárne severozápadného Slovenska”. W roku 1941 - 1943 była na ulicy Republiki zbudowana ich centralna budowla. Później siedziba była przeniesiona do Bratysławy a w roku 1951 doszło do ponownej decentralizacji, która kulminowała w roku 1961. Od tej pory zakład znacząco wpływa na ekonomikę miasta.
1963 Żylina jako pierwsze miasto w Słowacji uzyskała krytą pływalnię z 50 metrowym basenem, który w swoim czasie spełniał surowe olimpijskie kryteria. Według publikacji „Miasto Żylina” z roku 1997 pływalnia praktycznie zlikwidowała nieumiejętność pływania nie tylko u młodej generacji w mieście.
1968 21. sierpnia sowieckie jednostki okupacyjne zajęły Żylinę a ich centralą stało się pierwotne lotnisko na Vlčincach. Rosyjskie czołgi zajęły ulice, artyleria była przygotowana na górze Dubeň. Większość ludności miasta potępiła okupację, obywatele jednak zachowali spokój i rozwagę, szczególnie w odpowiedzi na wezwania z radia, tak że do poważniejszych incydentów nie doszło.
1970 30. września były do miasta przyłączone miejscowości Bánová, Bytčica, Považský Chlmec, Strážov i Trnové. Chodziło mniej więcej o gminy, do których zaczęła się zbliżać zabudowa dynamicznie rozwijającej się Żyliny. Miasto w tym czasie już miało ponad 54 000 mieszkańców i było czwartym co do wielkości miastem Słowacji.
1974 2. listopada był w mieście założona Państwowa orkiestra kameralna (Štátny komorný orchester), która się stała jednym z największych zespołów muzycznych Czechosłowacji, i która szerzyła sławę miasta na całym świecie.
1975 1. kwietnia był z nowego miejskiego lotniska w Dolnym Hričovie uruchomiony osobowy transport lotniczy do Pragi i Bratysławy. Żylina tak uzyskała lotnicze połączenie praktycznie ze wszystkimi kontynentami.
1976 Częścią miasta sa stały miejscowości Lietavská Lúčka i Porúbka. W roku 1980 przyłączyły się jeszcze miejscowości Brodno, Mojšova Lúčka, Rosina, Tepliczka nad Wagiem, Turie, Višňové, Vranie, Zadubnie, Zástranie i Żylińska Lehota. Miasto się tak zbliżyło do liczby mieszkańców prawie 90 000.
1978 Rząd Słowackiej Republiki Socjalistycznej swoim rozporządzeniem Nr 352/78 z dnia 29. listopada uchwalił Plan Zagospodarowania Osiedli miasta Żylina, dopracowany w roku 1980 przez Ing. arch. Stuchla, który wyznaczał kierunki rozwoju miasta na dalszy okres. Dla miasta chodziło o podstawowy i znaczący dokument, który miał zabezpieczyć jego proporcjonalny rozwój we wszystkich dziedzinach życia. Dokładnie definiował poszczególne strefy miasta i ustalił obowiązujące regulacje dla rozbudowy.
1981 W lipcu otworzono w mieście pierwszy czterogwiazdkowy hotel Slovakia. Jego otwarcie poprzedził nieszczęśliwy wypadek, kiedy podczas jego budowy zawaliła się środkowa część budowanego hotelu. Mimo to hotel zaoferował na swoje czasy ponad standardowe zakwaterowanie w szarości realnego socjalizmu.
1987 11. września Rząd Słowackiej Republiki Socjalistycznej wyznaczył w historycznym centrum miasta, okalającym dzisiejszy Rynek Mariacki obszar ochrony konserwatorskiej. Historyczne centrum ma zachowany pierwotny średniowieczny rzut. Deklaracja była wykonana rozporządzeniem Nr 194/1987. Obszar ochrony jest orientacyjnie ograniczony ulicami Górny i Dolny Wał. Na jego terenie znajdziemy ogółem 57 nieruchomości - zabytków kultury. Obszar ochrony ma własne Zasady Opieki nad Zabytkami dla miejskiego obszaru Żylina.
1987 Zaczęła się budowa ostatniego wielkiego osiedla w Żylinie – osiedla Hájik, gdzie miało mieszkać po dokończeniu aż 15 000 mieszkańców. Po osiedlu Hliny, Vlčince i Solinky, był Hájik ostatnim tzw. wielkim socjalistycznym osiedlem. Budowanie domów z wielkiej płyty jest na nim jednak kontynuowane do dzisiaj.
1988 Żylina się przyłączyła do wezwania katolików z Morawy na ukończenie dyskryminacji religijnego życia w Czechosłowacji. W mieście zebrano ponad 8000 podpisów. W tym samym roku umiera najważniejszy i najbardziej znany religijny aktywista i “żyliński dysydent“, jak był często nazywany, ojciec Gabriel Povala.
1989 21. listopada na Placu W. I. Lenina – późniejszym Placu Ľudovíta Štúra, dzisiaj to miejsce centrum handlowego Aupark – odbyła się demonstracja studentów Szkoły Wyższej Komunikacji i Łączności, do której się przyłączyło kilku miejscowych obywateli. Manifestacje się następnie na tym miejscu odbywały codziennie. Kulminowały 27. listopada dwugodzinnym strajkiem pracowników większości żylińskich zakładów. Żylina się przyłączyła do wezwania na demokratyczne zmiany w państwie.
1990 27. lutego na nadzwyczajnym posiedzeniu Miejskiej Rady Narodowej nastąpiło zrekonstruowanie organów regionu. Nowym przewodniczącym, czyli szefem miasta, stał się Emil Lacko.
1990 21. marca było w żylińskim Dome Odborov założone Združenie miest a obcí Slovenska, organizacji, która aż do dzisiaj reprezentuje interesy miast i przede wszystkim gmin Słowacji.
   

TIK na Facebooku

SZUKAJ POŁĄCZENIA

Przez
Dodaj przejścia

ŽILINA VIRTUÁLNE

ŽILINA VIRTUÁLNE

POČASIE

ŽILINA