Fabryka Zapałek

Ulica Jánošíkova nr 20

Na terenie pierwotnie nazywanym Frambor w części „Pod Šašvarkou” znajduje się obiekt nazywany przez mieszkańców Żyliny „sirkáreň”, który w swojej historii należał do wielu właścicieli i był użytkowany do różnych celów. Wybudowali go bracia Armin i Vojtech Weider z miejscowości Budatín, którzy w 1906 r. kupili tu działkę i wybudowali pracownię do produkcji cukierków i łaźnię parową. Już w 1908 r. bracia Weider zmienili nazwę pracowni na „Fabrykę cukierków i czekolady”, którą jednak przed 1914 r. zamknęli.

W 1914 r. opuszczony obiekt kupił Samuel Wittenberg, który go przebudował na cele produkcji zapałek. Plan budowlany i właściwą dokumentację sporządził dla niego wykonawca budowy Móric Folkmann. Po dokładnych oględzinach miejsca i po rozważeniu wszelkich zastrzeżeń z punktu widzenia bezpieczeństwa obywateli i ochrony powietrza (siarka, fosfor) magistrat żyliński w marcu 1914 r. zezwolił na budowę fabryki. Park maszynowy nowej fabryki jak na ówczesne czasy był bardzo nowoczesny, hale produkcyjne zostały wyposażone w najnowocześniejszą technologię w zakresie bezpieczeństwa i urządzenia na odsysanie gazów.

Fabryka Zapałek – Samuel Wittenberg i syn słynęła ze swojej produkcji nie tylko na Słowacji, ale także poza jej granicami. Produkty firmy posiadały znak towarowy W.S., który znajdował się na naklejkach pudełek zapałek. Ponieważ naklejki zawierały również napis Żylina, fabryka szerzyła dobre imię miasta. Po 1948 r. nazwa firmy zmieniła się na Drevoindustria Bratislava, następnie Drevoindustria Liptovský Mikuláš, a od 1955 r. przedsiębiorstwo państwowe Súľov Bytča. Od 1958 r. stała się właścicielem firmy Drevoindustria Žilina. W 1966 r. na terenie zakładu wybudowano halę do produkcji trumien, miała jednak charakter tymczasowy, ponieważ działka znajdowała się na terenie planowanej budowy estakady. Obiekt na ul. Jánošíkovej przejęła następnie firma Obnova, która miała tutaj zakład bednarski oraz prowadziła inną produkcję z drewna, jednocześnie produkowała sznury do bielizny i maty. W 1993 r. obiekt kupiła od miasta spółka Žilmont s.r.o. Przedmiotem jej działalności, jako jedynej na Słowacji, była produkcja dynamicznych i statycznych lin, sznurów, taśm i środków zabezpieczających. Dlatego w pomieszczeniach poddasza znajdują się wieże nazywane GILL ARENA, zainstalowane treningowe ściany wspinaczkowe z własnym centrum szkoleniowym.

Budynek jest jednym z niewielu przykładów zachowanej architektury przemysłowej początku XX wieku o wartości architektonicznej, czystym stylu i zachowanej autentyczności. W 2008 r. ze względu na swoje wartości architektoniczne obiekt został wpisany na Listę zabytków miasta Żylina pod numerem 08.

Źródło: Mgr. Peter Štanský i Milan Novák

Pamiątkę można zwiedzać
■ wnętrze
eksterier

Położenie pamiątki na mapie: A3

Fotogaleria

Do ściągnięcia

TIK na Facebooku

SZUKAJ POŁĄCZENIA

Przez
Dodaj przejścia

ŽILINA VIRTUÁLNE

ŽILINA VIRTUÁLNE

POČASIE

ŽILINA