Kamienica mieszczańska 3

Dom č. 3Kamienica mieszczańska 3

Znajduje się po wschodniej stronie rynku Mariánské námestie w pobliżu ratusza. W XVIII w. budynek należał do znaczącej żylińskiej rodziny ziemiańskiej Slatinich. Wywodzili się z niej burmistrzowie Ján i Ladislav. W 1779 r. właścicielką domu została Zuzana Slatíni, w tym czasie już żona Mikuláša Ségigo. Później dzięki małżeństwu dom pozyskał Ján Kubíni. Jego spadkobiercy oddali dom w zastaw Antonowi Kalinie, żylińskiemu burmistrzowi w latach 1834-38, za stosunkowo wysoką kwotę 4659 złotych. Ponieważ właściciele nie potrafili spłacić długu na czas, po przeprowadzeniu egzekucji i dopłacie kolejnych 250 złotych, Kalinowie stali się ostatecznie właścicielami domu. W 1894 r. dom pozyskał za kwotę 8 tysięcy złotych mieszkaniec Żyliny, pochodzący z Cieszyna, Anton Melzer z żoną Ďurišovą. Córka Anna, żona Jána Masarša, dyrektora żylińskiego dworca, i syn Anton Melzer młodszy zostali właścicielami domu w 1901 r. W domu znajdował się również sklep z różnym towarem. Do rodziny Melzer dom należał do czasu przejęcia go przez państwo w 1962 r. W ramach rekompensaty rodzina odzyskała go na własność po 1990 r.

Historię rodziny i domu, w którym mieszkała, opublikował Vladimír Melzer pod tytułem „Sklep na rynku” („Obchodík na námestí”), Żylina 2011. Dom jest częścią zabudowy szeregowej na długiej działce. W środku obiektu znajduje się atrium, a pod nim oryginalna, prawdopodobnie gotycka piwnica. Dom ma dwie kondygnacje, fasadę trójosiową z arkadami na parterze. W środku znajduje się dwubiegowa klatka schodowa ze świetlikiem w dachu. Parter i piętro pochodzą z końca XIX w. W tym czasie dom wymagał kompletnego remontu po pożarze w 1886 r. W wyniku tego remontu oryginalny dom z elementami renesansowymi zyskał eklektyczny charakter o zabarwieniu klasycystycznym.

Rodzaj zdobienia klatki schodowej ze świetlikiem zbliża tę budowlę do innych podobnych w mieście. Zostały w nim zastosowanie fabryczne półproduktów z epoki, których autora nie znamy do dzisiaj. Skrzydło od strony dziedzińca zastąpiło starszą zabudowę, prawdopodobnie oryginalne obiekty gospodarcze. Obiekt w 1987 r. został wpisany do Centralnego Wykazu Zabytków pod numerem 10038/0. W 1994 r. na podstawie projektu Ing. arch. Ľubomíra Kružela przeprowadzono rozległą przebudowę i renowację obiektu. Pojawił się nowy dach spadzisty ze szczytem zwróconym w stronę rynku i została przeprowadzona konserwacja zewnętrznej fasady domu. Jednak wykorzystanie piwnicy gotyckiej na restaurację, otynkowanie kamiennych ścian zepsuło oryginalny charakter pomieszczenia. Obiekt jest wykorzystywany do celów handlowych i restauracyjnych, a poddasze jako pensjonat.

Źródło: Mgr. Jozef Moravčík, Mgr. Peter Štanský

Pamiątkę można zwiedzać
wnętrze
eksterier podczas zwiedzania organizowanego przez TIK miasta Żylina

Fotogaleria

TIK na Facebooku

SZUKAJ POŁĄCZENIA

Przez
Dodaj przejścia

ŽILINA VIRTUÁLNE

ŽILINA VIRTUÁLNE

POČASIE

ŽILINA