Kamienica mieszczańska 31

Dom č. 31Meštiansky dom 31

Kamienica należała od XVIII wieku do słynnej żylińskiej rodziny Hrabovských, która posiadała więcej domów na placu. Dlatego też sprzedali kamienicę nr 31 miastu 9 czerwca 1731 roku za stosunkowo wysoką cenę 520 guldenów. Od tamtej pory Żylinianie (tak nazywa się rodowitych mieszkańców miasta) wyrażali się o budynku jako o "kamienicy mieszczańskiej". Jako jedyna na placu - w przeszłości nazywanym „rynkiem" - na przedniej elewacji ma słowacki herb. Tworzy go żółty podwójny krzyż, który wyrasta na żółtym wierzchu na zielonym polu. Kamienica służyła w przeszłości nie tylko na potrzeby miasta i różnych stowarzyszeń i organizacji obywateli Żyliny. Znajdowała się tutaj również restauracja i pokoje dla gości miasta, głównie oficerów różnych armii, którzy podróżowali przez Żylinę. Dlatego budynek bywał czasem nazywany koszarami. Byli tutaj np. zakwaterowani rosyjscy oficerowie w rewolucyjnych latach 1848 i 1849, którzy dowodzili armią imperium rosyjskiego, walczącą w wojnie po stronie cesarskiej armii austriackiej przeciwko Węgrom.
Dom pełnił więc funkcję miejskiego hotelu. Gościniec był wynajmowany przez miasto w drodze licytacji. W 1914 roku miejski hotel mieścił w sumie osiem pokoi, koszt zakwaterowania za osobę wynosił od 1,60 do 4,80 koron. Zwłaszcza w okresie pierwszej Republiki Czechosłowackiej był wykorzystywany na spotkania polityczne, głównie partii lewicowych i ich organizacji. 9-go listopada odbyło się tutaj zgromadzenie ustanawiające produkcyjne i gospodarcze towarzystwo Interhelpo. Powstało ono z inicjatywy przedstawicieli Związku Sowieckiego na pomoc zniszczonej przez wojnę gospodarce kraju. Żylinę później opuszczały setki przeważnie młodych ludzi. W większości byli to ubodzy Słowacy, którzy wyjeżdżali do Związku Radzieckiego, gdzie pracowali przy budowach wielu fabryk i zakładów.
Po 1949 roku budynek należał do państwa, znajdowały się tutaj różne sklepy i urzędy, w 1987 roku na parterze był sklep z pieczywem i wyrobami cukierniczymi, a po remoncie w tym samym roku drogeria. Na górze znajdowało się Foto-Kino.
Kamienica w szeregowej zabudowie znajduje się na działce kończącej się aż przy ulicy Makovického. Posiada oryginalne kamienne gotyckie piwnice z gotyckim łukowym portalem, naziemna część jest renesansowa, wybudowana w XVII wieku i zmodyfikowana w XX wieku. Posiada oryginalne renesansowe pokoje w środkowej części z renesansowymi sklepieniami oraz parter i piętro także w stylu renesansowym. W roku 1963 budynek zapisano do Centralnego Wykazu Zabytków Kultury pod nr 1415/0. Budynek przeszedł kompletną rekonstrukcję po roku 1991 według projektu architekta Eichlera a w roku 1997 wykonano II. etap przebudowy według projektu architekta Krušinskiego. Budynek otrzymał dwuspadowy dach z lukarną w kierunku placu. Została również odnowiona fasada. Obiekt jest wykorzystywany do celów handlowych i administracyjnych.

 

Źródło: Mgr. Jozef Moravčík, Mgr. Peter Štanský

 

Fotogaleria

TIK na Facebooku

SZUKAJ POŁĄCZENIA

Przez
Dodaj przejścia

ŽILINA VIRTUÁLNE

ŽILINA VIRTUÁLNE

POČASIE

ŽILINA