Historyczne dokumenty i insygnia

O Žiline Dane podstawowe

Historické dokumenty a insígnie Historyczne dokumenty i insygnia

Jak się dostać do Żyliny  Jak się dostać do Żyliny

Komunikacja w Żylinie  Komunikacja w Żylinie

Parkovanie Parkowanie i Bezpieczeństwo


Historyczne dokumenty i insygnia

Erb mesta Žiliny Herb miasta Żyliny
Należy do najstarszych herbów nie tylko w Słowacji. Znak był po raz pierwszy zastosowany na piśmie z 8. 3. 1379. Herb prawdopodobnie wywodzi się od heraldycznego symbolu ostatniego z rodu Arpad-ów Ondreja III., który w swoich herbach ma podwójny krzyż i towarzyszące mu symbole pod postacią ciał niebieskich. Na zielonej wczesnogotyckiej tarczy znajduje się ukorzeniony złoty podwójny krzyż, któremu w górnych rogach towarzyszą dwie złote sześcioramienne gwiazdy.

 

Zástava a vlajka mesta ŽilinySztandar i flaga miasta Żyliny
Sztandar i flaga miasta Żyliny składają się z dwóch jednakowo szerokich pasów. Górny pas ma kolor złoty (żółty) a dolny oliwkowozielony. W górnym złotym pasie w rogu przy drzewcu znajduje się herb miasta Żyliny. Na sztandarze wysokość herbu jest równa 6/8 szerokości złotego pasa. Stosunek długości i szerokości flagi to 3:2. Flaga miasta Żyliny jest tworzona według miejskiego sztandaru. Rozmiary nie są zadane i stosowane są zgodnie z praktycznym i estetycznym punktem widzenia.

 

Pečať mesta ŽilinyPieczęć miasta Żyliny
Ma okrągły kształt i wypełnia ją miejski herb. Wokół obwodu znajduje się napis, który zaczyna się krzyżykiem, po którym następuje napis SIGILLVM CIVIVM DE ZILINA ("pieczęć mieszczan z Żyliny “), przy czym litera Z jest napisana na odwrót. Powstanie miejskiej pieczęci herbowej i pieczęci sięga do końca 13. stulecia, ale najstarsza znana miejska pieczęć zachowała się dopiero na piśmie z 8. 3. 1379, w którym przedstawiciele miasta Żylina prosili radę miasta Krupina o sporządzenie kopii ich prawa, ponieważ używania dotychczasowego prawa (cieszyńskiego) im król Ludwik I. Wielki zakazał. Pieczęć ma okrągły kształt o średnicy 60 mm, jest wytłoczona w naturalnym ciemnobrązowym wosku i do pisma jest przymocowana na paseczkach pergaminu przełożonych przez dolny brzeg pisma.

 

Žilinská knihaŻylińska księga miejska
W roku 1378 rozpoczęto zapisy do Żylińskiej księgi miejskiej (Žilinská kniha, 1378 – 1561), jest to najstarszy prawny zabytek takiego rodzaju w Słowacji i znaczący akt prawny i językowy europejskiego znaczenia. Jest napisana w trzech językach: po niemiecku, łacinie i po słowacku. Zawiera opis magdeburskiego prawa w języku niemieckim (1378, Mikuláš z Lukovej) i jego tłumaczenie na czeski ze słowackimi wpływami (1473) oraz dalsze zapisy. Jest to wyjątkowo cenny pisemny zabytek, w którym znajduje się najstarszy książkowy zapis w języku słowackim na terenie Słowacji. Wymiary księgi to 29 x 22 cm, jest oprawiona w brązowej skórze z 15. stulecia, zawiera 149 popisanych kart. W roku 1988 była wpisana na listę zabytków narodowych. Znajduje się w Państwowym archiwum Bytcza - oddział Żylina.

 

Privilégium pro Slavis SolnensisPrzywilej pro Slavis Solnensis
To powszechna, choć niedokładna nazwa przywileju, którego udzielił węgierski król Ludwik I. Wielki 7. 5. 1381 (Przywilej pro Slavis Solnensis). Ten przywilej miał zabezpieczyć równoważną reprezentację w radzie miejskiej dla słowackich mieszczan w Żylinie, którzy ze względu na liczebną przewagę w mieście prowadzili spory z niemiecką częścią ludności, aby mogli mieć równorzędny udział w radzie miejskiej. Często ten przywilej jest uważany za przywilej dla Słowaków ogólnie, ale w rzeczywistości dotyczył tylko na mieszczan miasta Żyliny. Przywilej jest najstarszym pisemnym dowodem słowackiej świadomości na naszym terenie.

 

Fotogaleria

TIK na Facebooku

SZUKAJ POŁĄCZENIA

Przez
Dodaj przejścia

ŽILINA VIRTUÁLNE

POČASIE

FOTOGALÉRIA