Domy na Placu Mariackim

Dom Mieszczanski 1 Ratusz

W każdym historycznym mieście jedną z głównych budów zawsze był majestatyczny budynek ratusza. I Żylina, jako ważne średniowieczne miasto na Słowacji, posiadało swój ratusz. Gdzie znajdował się w Żylinie ten pierwotnynie wiemy.

Kamienica mieszczańska 2

Kamienica nr 2 została postawiona pierwotnie w stylu renesansowym oraz przebudowana, podobnie jak pozostałe budynki, pod koniec XIX wieku. Jej najstarsza znana wersja pochodzi z roku 1779.

Kamienica mieszczańska 3

Znajduje się po wschodniej stronie rynku Mariánské námestie w pobliżu ratusza. W XVIII w. budynek należał do znaczącej żylińskiej rodziny ziemiańskiej Slatinich. Wywodzili się z niej burmistrzowie Ján i Ladislav. W 1779 r. właścicielką domu została Zuzana Slatíni, w tym czasie już żona Mikuláša Ségigo.

Kamienica mieszczańska 4

Do najbardziej znanych zakładów masarskich w Żylinie należało masarstwo „U Hrabovca”, które należało do znanego żylińskiego masarza Aloiza Hrabovca, od którego nazwę otrzymały dom i sklep. Nawet po jego upaństwowieniu i właściwie do dzisiaj, kiedy w obiekcie znajdują się inne punkty, budynek jest nazywany „U Hrabovca”.

Kamienica mieszczańska 5 (potrójna)

Pierwotnie były to domy nr 5,6,7, które dzisiaj już nie istnieją. Jako całość oznaczane są numerem 5. W przeszłości były torenesansowe mieszkania, często zmieniające swoich właścicieli. Pierwszymi znanymi właścicielami domu nr 5 była rodzina Tomčániovców. Ostatnimi właścicielami była rodzina Hrabovských, która przekazała dom w roku 1929 Powaskiemu agrarnemu i przemysłowemu bankowi

Kamienica mieszczańska 6

Budynek nr 6 był znany przede wszystkim z tego, że przez długie lata miała w nim swoją siedzibę znana żylińska apteka „U zlatého orla”. Pierwotnie należał on w XVIII wieku do Mikuláša Skalkova, drobnego mieszczanina, który w roku 1766 sprzedał budynek za jedyne 950 guldenów.

Kamienica mieszczańska 7

Budynek nr 7 na dzisiejszym Placu Mariańskim należał w przeszłości do tych mniej zauważalnych. Właścicielem kamienicy w XVIII wieku był Matej Cepan, następnie wdowa po nim Barbara Pergelova, a po niej Jan Sutery.

Kamienica mieszczańska 8

Były mieszczański dom szeregowy zbudowany na oryginalnych sklepionych kamiennych piwnicach. Ostatni budynek na rogu i po stronie placu ratuszowego. W XVIII wieku dom zamieszkiwała znana żylińska rodzina Skalkovców. Mieszkali tu aż do roku 1775, kiedy to kamienica została kupiona od Anny Skalkovej przez Ondreja Jonasza.

Kamienica mieszczańska 9

Narożny budynek z boczną fasadą od ulicy Hodžova. Według legendy starych żylinian w tym miejscu znajdował się budynek, w którego tylnej części była stacja przeprzęgania koni oraz zajazd dla podróżujących. Podobno gromadziły się tu kobiety "lekkich obyczajów".

Kamienica mieszczańska 10

Szeregowa kamienica wybudowana na oryginalnej kamiennej piwnicy. Pierwsze informacje o budynku, jak i o wszystkich innych, posiadamy dzięki Archiwum Państwowym w Bytči - Oddział Żylina, w której oddani pracownicy archiwum ściśle strzegą głównego zasobu miejscowości Żylina - księgi transakcji z lat 1732 - 1850.

Kamienica mieszczańska 11

Pierwsza wzmianka o kamienicy pochodzi z XVIII wieku, kiedy była ona w posiadaniu rodziny Krutekovców, członkowie rodziny zmieniali się w gospodarowaniu budynkiem aż do chwili, gdy Štefan Krutek sprzedał go Jánovi Valáškowi. Jednak już w 1810 roku jego właścicielem stał się Jozef Bartošík.

Kamienica mieszczańska 12

Stylistyczny charakter domu: Początek XVI wieku, przebudowany pod koniec XVIII wieku, fasada oraz przebudowa schodów z XX wieku, dominujący styl: Romantyzm.

Kamienica mieszczańska 13

Budynek ten jest związany w szczególności z rodziną Tomborovców, którzy byli jego właścicielami w XIX wieku. IgnacyTombor, znany żyliński farmaceuta kupił dom dla swojej rodziny. Był również teściem żylińskiego historyka Aleksandra Lombardiniego.

Kamienica mieszczańska 14

Budynek obok w XVIII w. był w posiadaniu znaczącej żylińskiej rodziny Janáč Tamáš. W 1766 r. miał wartość 800 złotych. Pozyskali go wtedy spadkobiercy Štefana Tamášiego. W 1773 r. odziedziczyła go jego córka Zuzana, żona Jána Kubicy. Od 1825 r. właścicielem domu był już jego syn Štefan, a od 1839 r. z kolei zięć Štefana, Anton Macko.

Kamienica mieszczańska 15

Charakter stylistyczny: początek XVI wieku, parter adaptowany w XVII wieku, zmieniona fasada i przebudowa w XIX wieku, gotycka piwnica, parter i pierwsze piętro w stylu renesansowym. Dominujący styl: Renesans.

Kamienica mieszczańska 16

Szeregowa kamienica wybudowana na oryginalnej kamiennej sklepionej piwnicy. Historii domu towarzyszą częste zmiany właścicieli. W roku 1751 od Elizabety Bánovskiej kupił go Michal Klebloth.

Kamienica mieszczańska 17

XVIII w. budynek ten należał do rodziny Janáčów, następnie do ziemiańskiej rodziny Slatínich, z której pochodziło dwóch burmistrzów Ján i Ladislav. W latach 1760-74 Ladislav sprawował czterokrotnie funkcję burmistrza. Ladislav Slatíni był właścicielem domu od 1751 r. do 1779 r., później jego spadkobiercy sprzedali go Samuelowi Dlabačowi za 600 złotych.

Kamienica mieszczańska 18

1779 r. obiekt należał do Daniela Davida. On, w 1797 r., sprzedał go wdowie po Ondreju Haanie za 690 złotych. Dom później miał w posiadaniu jeszcze jej syn Jozef. Kolejnymi właścicielami domu byli następnie Andrej Kianička, a od 1837 r., Anna Kováčiková.

Kamienica mieszczańska 19

Pierwszym znanym właścicielem był w 1574 r. Ondrej Trtoll. Kolejnymi właścicielami byli Ján Sotňa w 1595 r., Matej Sotňaw 1615 r., Juraj Sotňa w 1662 r. Dom nazywano „Sotňovski” („Sotňovský”), w 1666 r. właścicielem był Eliaš Urbanovič. Od 1693 r. właścicielem był Ondrej Bivolíni, ale już w 1718 r. pozyskał go od niego Michal Zlínsky.

Kamienica mieszczańska 20 (dom Rakoczego)

Według Aleksandra Lombardiniego, znanego żylińskiego historyka z XIX wieku budynek należał w 1705 roku do Franciszka II. Rakoczego. W księgach miejskich jednak nigdy nie zostało to stwierdzone, tak więc możemy tylko przypuszczać, że założenie to było oparte początkowo na fakcie, że kuruckie oddziały zajęły Żylinę w czasie powstania Franciszka II. Rakoczego już w 1703 roku.

Kamienica mieszczańska 21

XVI w. budynek należał do ziemian Turskich, ale jako pierwsza właścicielka, już w 1566 r., jest wspomniana Uršula Matušková, następnie, w 1602 r. kupił go Ján Mlynárik, od 1647 r. miał go w posiadaniu Juraj Stráňavský, następnie Jakub Gutt, a w latach 1689-1717 Mikuláš Cibulka.

Dom mieszczański 22, 23 - Kościół i klasztor Nawrócenia św. Pawła

Kościół Nawrócenia św. Pawła Apostoła i klasztor kapucynów zajmowały przestrzeń pięciu działek, w których pierwotnie mieściło się pięć oddzielnych kamienic. Domy te zostały wykupione przez Towarzystwo Jezusowe - Jezuitów. Z wyburzonych budynków zachowały się tylko kamienne piwnice pod kościołem i klasztorem. 

Kamienica mieszczańska 24 - Dom szlachecki

Dzisiejszy obiekt oryginalnie tworzyły dwa osobne budynki. Jako ostatni właściciel wolnostojącego domu obok rezydencji jezuitów widnieje Juraj Beniač. Wdowa po nim w 1774 r. sprzedała obiekt państwu Strečno, które było właścicielem sąsiedniego budynku.

Kamienica mieszczańska 25

Budynek nr 25 znajduje się na rogu ulic Štúrova i Vurumova. Pierwszymi znanymi właścicielami domu byli Kadašiowcy. Niestety, raport na temat budynku pochodzi ze stosunkowo młodego okresu - z XVIII wieku. Starsze informacje na dzień dzisiejszy nie są dostępne. Rodzina sprzedała budynek Franciszkowi Suňogowi.

Kamienica mieszczańska 26

Pierwsza wzmianka pochodzi również z XVIII wieku. Własność należała do rodziny Tamášiovców oraz Kubicovców. Taki stan rzeczy trwał aż do końca XVIII wieku. Według eksperta i znawcy żylińskich kamienic Mgr. Petra Štanskiego, na początku XIX wieku doszło do transferu własności i stąd pojawiła się wzmianka o nowym właścicielu Józefie Folkmonnie.

Kamienica mieszczańska 27

Pierwszymi znanymi właścicielami kamienicy była w XVIII wieku rodzina Rajčániovców. W 1752 roku budynek został jednak sprzedany Mikulášovi Kubicowi za 1255 guldenów. Kubicowcy byli właścicielami budynku aż do roku 1786, w którym od spadkobiercy Ondreja Kubicy odkupił go Juraj Dlabač.

Kamienica mieszczańska 28

W XVIII w. właścicielami budynku była ważna rodzina ziemiańska Košela, z której pochodziło wielu burmistrzów Żyliny już wXVI w. Była to jedna z najbogatszych rodzin w mieście i nawet w 1610 r. z rąk króla Macieja II otrzymała szlachectwo. Burmistrzami byli Gašpar, Baltazár i Ján.

Kamienica mieszczańska 29

Pierwszymi znanymi właścicielami była w XVIII wieku ziemiańska rodzina Stráňavských, z ktorej pochodziło również kilkuwybieranych burmistrzów. Pierwszym był w 1619 roku Štefan. W 1751 właścicielem kamienicy został Józef Hauer razem zżoną. Kupili go za 823 guldenów.

Kamienica mieszczańska 30

XVIII wieku budynek należał do majątku rodziny Slatina, która posiadała go aż do 1875 roku. Z rodziny tej pochodzili równieżwybierani burmistrzowie Żyliny. Najwyraźniej problemy finansowe sprawiły, że budynek został przedmiotem egzekucji, w wyniku której kupił go za 922 guldenów Jozef Karas.

Kamienica mieszczańska 31

Kamienica należała od XVIII wieku do słynnej żylińskiej rodziny Hrabovských, która posiadała więcej domów na placu. Dlatego też sprzedali kamienicę nr 31 miastu 9 czerwca 1731 roku za stosunkowo wysoką cenę 520 guldenów. Od tamtej pory Żylinianie (tak nazywa się rodowitych mieszkańców miasta) wyrażali się o budynku jako o "kamienicy mieszczańskiej". Jako jedyna na placu - w przeszłości nazywanym „rynkiem" - na przedniej elewacji ma słowacki herb.

Kamienica mieszczańska 32

Od początku XVIII w. do 1731 r. budynek należał do Mateja Cepana, ale jego spadkobiercy (Alojz Fluck z siostrą) w 1788 r. zamienili się z Jozefem Karasem, który dopłacił im jeszcze 200 złotych. Miał on zakład farbowania i w 1807 r. sprzedał go synowi Jozefowi za 3 tysiące złotych.

Fotogaleria

TIK na Facebooku

SZUKAJ POŁĄCZENIA

Przez
Dodaj przejścia

ŽILINA VIRTUÁLNE

ŽILINA VIRTUÁLNE

POČASIE

ŽILINA